Mimozat.., Martin Camaj

martin camaj mimozat
Simjet për të parën herë
mimozat në dorën e nji vashze i pashë
tu' u dridhë me dritë, qetsisht tue marrun frymë
si në degë.

Mimozat erdhen tue prû me vehte
ngjyrën e ditve të blera
e lezëm luhaten n'ahtin e zemrave të njoma
e zemrat e njoma rriten prej sosh për ditë.
"Mimoza, ju pëshpritje të lehta e t'egra,
në prakun e jetës qindroni mbi kambë të dyshimta
plot frigë....
E pra na burrat - të xanun duersh me sende tjera -
s'kemi si m'u përkitë,
damave aromën e luleve të mbytuna larg ia u ndieni
para se me u avitë
e si t'ishit letrash shtangoheni n'pranìn e tyne
për nji minut pa marrun frymë.
Lule të çuditshme, lule të çuditshme,
mes stinve e të pa stinë,
ç'rruga do t'marrim me ardhë te ju?"

Simjet për të parën herë
mimozat në dorën e nji vashze i pashë
tu' u dridhë me dritë, qetsisht tue marrun frymë
si në degë.

COMMENTS