Gaspër Pali - Hyjt mbi greminë

gasper pali hyjt mbi gremine
Mbi buzë kang't pa da m' buçisin,
nsa gjamë luftar'sh s' plaguemë
n' ajri plot flakë gjimojnë.
E zajet që n' lamije t' vdek's ushtojnë,
vershojnë në dhomen t'ime,
ku bulojnë, nji mbas nji, njimi andrrime.
E brima t' ndrydhme m' lindin n' dhomë meiherë,
e ftyra t' ndryshme m' lindin n' dhomë meiherë,
fytyra t' murrme, zaje që kercnojnë.
Hijet m' murmurojnë:
"Endè vallet s' t' janë shuemë?
O si t' kndon zemra - m' pyesin njizani -
nsa n' botë s' ndihet veç vajë,
e nga gjoksat tonë, gjaku derdhet rrkajë!"
E m' trandet shpirti e shduken kang't nga buza.
M' duket se krejtë jeta nisë me u rrenue,
njashtu si nga tërmeti
muret e vjetra shkojnë tue u shkatrrue.
Por ner buzë t 'mija prap nji fjalë u ngjallë:
"O m' leni hije - gjegja me i gjysë zani -
m' leni t' vijoj me mall,
pse kam humbë n' shtoje udhen e vertetë.
Un s' daj shtigjet, që rraha gjithherë,
s' shoh mâ qiellen, që ndritte ma parë.
Gjithshka ka ndrrue:
mbi botë thellimi ka bulue.
Prandej me kangë deshroj me sherue varrët.
Kanga m' ngjallë rininë,
pse vargjet lenojnë dhimat,
kah shndrisin shpirtin, si hyjt mbi greminë."

COMMENTS