I tretuni.., Ndre Mjeda

Ndre Mjeda
Nuk kalon nji natë e n'andërr
porsi zgjandërr
e shof nanën këtu përbri;
me krye vjerrte, me lot për sy
rri tue shfry
njat idhnim që don me e gri.

Ndejun m'duket prap te votra
ku me motra
n'dritë t'kandilit qepte e arnote
por njat gaz ka që i shndritte
kur goditte
petkat e djalit e shendote.

Kqyr njat vend ku n'mbramje rrishe
kur nuk kishe
fije idhnimi nëpër ftyrë
e ngurron, si t'kenke gurit
e, pshtetë murit
lot' i dalin rrkaje tuj kqyrë.

"T'kishe dekë ma mirë, o i mjerë -
thotë sa herë, -
afër nanës qe t'desh e t'ruejti;
t'kishe mbyllë me duer te mia
këtu te shpia
njata sy qe mordja shuejti.

Afër vorrit tand nan-shkreta
porsi bleta
ishte sjellun tue gjimue
e n'at bar qe kishte qitë
për gjithë ditë
ndonji lule kish kerkue..."

E mandej, si del nji krue
tue bumue
rreth e rreth prej brijes s'malit
rrkaj i ulen lot' per rrudha
- Nuk asht udha
nanë, m'u idhnue per t'zeza t'djalit.

Kur n'kët shekull n'drit' e qite
kur e rrite
me njat mund qe nep hitia
Nji nanë tjetër, - thoshe, - ke,
bir n'kët dhe
nana jote a shqiptaria.

Mend e zemër për të shkriji
e përtriji
nam e lavd kur t'i vijë dita.
Mbas fjalësh t'tua përherë shkova
e t'ndigjova:
shqiptarin' nuk e korita.

COMMENTS