Deka e burrnija.., Gjergj Fishta

gjergj fishta giorgio
Qitë dhamët porsì lata t'prehta,
Zgaver kerrçikët e plasaritët shtanguemun,
Kosen pështetun permbì kocka t'ngrefta
T'cepit tshpulpuemun,
Atjè n'maje t'mjerueme t'rruzullimit,
Zymtë e me 'i hije t'trishtueshme, t'permnershme,
Lshue krahve 'i haver t'zezë, si rê thellimit,
Rri Deka e tmershme.
Prej avisit t'humnerevet, t'gropueme
Këthelltë në rrashtë të thatë, plot mizorië,
Të haptë terthoren e natyrës s'krijueme
Kundron me mnië,
E idhtë asa' i kercnohet. Nji perqethtë
Acarr, atbotë, natyrës i shkon nper tejza,
Amull i cilli ja ngurron të njethtë
E jetës nder fejza.
Me u zbè nisë rrezja shî n'gurrë t'vet t'shkelqyeshme;
Bresë dryshku njeshet, n'at shauret, mbi rrota
Të moknës s'rrokulliës, e boshtit rryeshem
I vjen rreth bota.
Felgruemun njerzit nên tiara struken;
Per nên kunora pshtimin atà lypin;
Depertojnë rêt e nalt kahë qiella zhduken;
N'angra t'dheut zdrypin;
Por kot. Mizore ajo m'kosë t'vet kah siell,
Shungllon thellimi per nên kupë t'Epirit;
Gjarpen rrefeja lvitet neper qiell,
E nên kamë t'nierit
Kthelltë shperthen gjini i tokës. Tuj bulurue
Gukson Vulkani zhari, flakë e shkndija;
Tallaz m'tallaz nisë deti me gjimue:
Ulron stuhija.
E para Dekës, at herë, biën rob Mbreta;
Shkrifen mbretnië, gjytetet kulm rroposen;
Ka' ajo siell kosen.
T'poshtrat me t'eprat vise pshtillen n'vàj,
E mnertë kah kosa cepit t'Dekës të shkulet;
Kah m'kordhoklla londitë kerrçiku i sajë,
Shekllì perkulet.
Vetem s'perkulet para Dekës njaj trimi,
N'zêmer të cillit nuk randojnë punë t'liga,
E qi s'e ndalë, kû atê t'a lypë perlimi,
As paja as friga.
Per nên murojë t'ndergjegjes s'vet t'kullueme,
Atjè n'kufî t'Atdheut a se në truell
T'Elterit shîjt, pa u tutë, aj Dekës s'shemtueme
I rrî kundruell.
Perpara tij shkon moti rreth t'u endun;
Vjen fati i nierit t'u ternue pa dà;
Tash Mbreten n'burg, tash shkanha m'fron të permendun
Kan per t'u pa:
Por, ngulë aj synin m'ideal t'naltueshem,
Si 'i kep qi vala s'mundet n'dèt m'e lkundun,
Sido qi t'dajë neshtrasha e dheut t'mjerueshem,
Ngelë m'vend pa u tundun.
Jo, po: as n'flakë t'armvet nuk velon aj sye,
As buzës s'humneres nuk i dridhet thêmra:
Sheklli, po, marë me pasë per t'u shperthye,
S'i ban lak zêmra.
Rekton marë jeta per nên fyell t'kerrcik'e
Te Dekës s'shemtueme, t'permnershme, mizore:
Vetëm Burrnija - nji Burrnië çelike
Asa' i rrshet dore.

COMMENTS