Ernest Koliqi - Dikur, pranë shimshirvet

ernest koliqi dikur prane shimshirvet
Te ndêjsa guri ndermjet dy shimshirve
në nji mbasdite vere
msa drita ari e diellit
kuqej e mekej n'zêmra drandofillesh,
m'i lshove tekembrâmja duert ndër duer...

I a fale duert e pastra lakmìs s'ime
si nji dhantì qi shpresa mâ krenare
tutesh me m'a premtue.
Gishtat e hollë e t'zbét
vrumulisshin si t'trêmbun
n'shtrëngim të duerve t'mija ledhatare,
ndërsa fytyra
t'ndritte e tretun n'nji ândërr
plot shqetesime,
n'nji muzg me drita e hije
qi t'térte ballin në nji psim hareje.
Ambëlsija mâ e thellë e shpirtit, paja
e hireve t'panjoftuna
qi t'rrjedhin n'gjak u zgjue
e zbriti n'gishta t'tù si shkulm i hovshëm
dhe m'dogj mishin e duerve me i flak' puthjesh.
Dridhej ndrŷ n'heshtje buza e zbéme e jote
e s'levitshin qepallat
mbi sŷ t'rrembyem n'vegime
humnerash dashunore;
n'fytyr' nuk t'kishte mbetë as pika e gjakut:
tânë gjaku i kurmit dh'âmbëlsija e shpirtit
t'u derdhshin n'duert e njoma,
e flitshin gishtat, gishtat flitshin n'heshtje
e m'zbulojshin misteret
e thellësive t'zêmrës
kur hiri i yt mâ i hollë e ka burimin.

Kur mue n'shpìrt m'kapërthen tymnaja e malleve
ngjallet kujtimi i stinës
n't' cilën dy duer të holla,
n'nji ndêjse guri ndermjet dy shimshirve,
flitshin butsisht ndër duert e mija e m'thojshin
shka u tutte goja t'rrfente.

N'orok, qi m'dàve heshtas,
nuk t'erdha, e sot mbi shtigjet e mërgimit
larg teje edhe larg Shkodre,
dy fish mjerohem.

COMMENTS