Enver Muriqi, notari legjendar

Enver Muriqi legjenda e notit shkodran
Enver Muriqi lindi në vitin 1934 në Shkodër, dhe u rrit aty, në një nga familjet më të vjetra shkodrane. Ky qytet është quajtur me të drejtë djepi i cilësisë sportive, sepse ka nxjerrë sportistë shumë të mirë. E kjo jo vetëm në futboll, por edhe në basketboll, çiklizëm, atletikë, peshëngritje. E mbi të gjitha edhe në not. Një nga figurat më të shquara të notit shqiptar, kampion dhe rekordmen i vendit, trajner është Enver Muriqi. Familja Muriqi në Shkodër është e njohur dhe dëgjuar në not. Rreth 18 vetë të familjes së tyre janë përfaqësuar në klubin Vllaznia dhe kanë kontribuar për të. I vëllai i madh Ismaili, Agimi, Media, Sindriti, Kudrete, Liria etj. Por Enveri për ta ka qenë si një timonier i mirë. Ai që fëmijë ka qenë njeri i qetë, i urtë dhe i dashur. Rezultatet e tij në not përbëjnë padyshim një epokë. Çdo vit në verë të rinjtë do të ushtronin këtë sport të bukur tek ura e Bunës, në zallin e Kirit, në Shirokë, Velipojë, Zogaj, etj. Enveri që fëmijë frekuentonte Urën e Bunës dhe Shirokën. Për të marrurin me sporte në mënyrë të organizuar përbën atë veçori dalluese dhe karakteristike, atje ku lidhen bazat e një shoqërie e miqësie të shëndoshë reciproke. Me të rritet së bashku pasioni dhe kënaqësia.

Teksa mendoj për karrierën e shkëlqyer sportive të Enver Muriqit mendja më shkon dhe kujtoj me respekt dhe nostalgji dhe shokët e tij të ekipit Halim Zaganjori, Mendu dhe Emin Lishi, Selami e Zeqir Ibrahimi, I. Elezi, vëllezërit e tjerë Mark, Tef, Zef e Rok Shestani, Ethem Avdija, L. Burgia, O. Beja, Sh. Gjoni. Tre prej të cilëve sot nuk jetojnë më. Enveri, disa prej tyre, që fëmijë i mbante afër, u mësonte notin dhe pastaj konkuronte me ta në garë. Notin Enveri e filloi në vitin 1948. Trajner të parë kishte mësuesin e edukimit fizik I. Dizdari, që kishte mbaruar jashtë. Nuk kaloi shumë kohe, 2-3 vjet, dhe ai u bë kampion kombëtar me të rinjtë e kjo që në vitin 1951. Garat për herë të parë u zhvilluan në Shirokë në Shkodër. Më vonë në vitin 1954 ai shkoi ushtar tek Klubi i Partizanit. Atëherë Klubi i Partizanit grumbullonte sportistët më të mirë të vendit e kjo në të gjitha sportet. Trajner aty Enveri do të gjente të nderuarit e respektuarit P. Çaslli dhe Sh. Kapexhiu. Stërvitja e mirë bëri që nga viti 1954-1956 ai të thyente rekordin kombëtar të të rriturve me stil bretkosë në garat 100 e 200 m. Rekord ky që në atë kohë mbahej nga notari i Lokomotivës së Durrësit, G. Hajzedari.

Enver Muriqi pas ushtrisë dhe deri në vitin 1963-1964 notoi me Vllazninë dhe për 10 vjet mbajti titullin kampion dhe rekordmen kombëtar. Në ato vite Vllaznia konkuronte me Lokomotivën e Durrësit, që ishte një nga ekipet më të mira me të paharruari I. Ibrahimi, Ethem Avdia, të cilët sot nuk jetojnë më. Trajner ishte Sh. Mehmeti, një njeri i palodhur. Disa vite, për gati 6-7 vjet, Vllaznia me të rriturit doli kampione kombëtare. Enveri nuk ishte vetëm një notar i mirë, por dhe vaterpolist i mirë. Ai luante portier me Vllazninë. Ata ishin jo vetëm sportistë shumë të mirë, por dhe djem të mirë por edhe me shumë me humor. Më kujtohet një ndeshje me ne, me Flamurtarin në kampionatin kombëtar, që zhvillohej në Vlorë në plazhin e ri, tek moli. Një lojtar i ynë u ankua tek arbitri se një nga shkodranët e mbante nga këmba. Arbitri mbajti lojën dhe i tha: si është puna, përse e mban, etj. "Jo mor burrë ne jena shok, ma jep vetë këmbën". Të gjithë aty pranë qeshën dhe filloi përsëri loja. Sekretar federate në ato vite ishte R. Rama, një burrë shumë i mirë, komunikues dhe organizator i zoti. E. Muriqi, pasi la notin, nuk e lëshoi karrierën e tij. Në vitin 1974, ai filloi si trajner me Vllazninë me të rinjtë. Edhe pse kishte vështirësi në fillim për bazën materiale ai nuk tërhiqej, punonte me pasion e këmbëgulje. Dhe për tetë vjet rresht ekipi i drejtuar prej tij doli kampion kombëtar. "Nuk na lodhte puna - thotë Enveri - po shpesh mërziteshim sepse nuk kishim kushte për stërvitje". Por Enveri vazhdimisht punonte dhe stërviste notarët në Shkodër. Nga viti 1974-2014, ai punoi një kohë të gjatë si trajner. Por 40 vjet nuk janë pak, janë një jetë e tërë. Ai nxori një grup notarësh të mirë kampionë e rekordmenë të vendit si K. Kozmai, R. Shestani, Azem Plisi, M. Muriqi, A. Muriqi, L. Muriqi, S. Muriqi etj. E pyes Enverin tani për gjendjen e situatën e notit në Shkodër. Ai me trishtim e zëmratë të përgjigjet: "Shkodra ka pasur dy pishina, një 25 metërshe të mbyllur dhe një 50 metërshe të hapur, dhe tani nuk ka asgjë. Notarët nuk kanë se ku të stërviten, prandaj edhe cilësia e notarëve ka rënë". "Noti - thotë ai - nuk mund të zhvillohet vetëm në Tiranë, më përpara zhvilloheshin gara edhe në Lushnjë, Korçë, Elbasan. Sa më shumë të shtrihet noti, aq më mirë është".

Enver Muriqi ka qenë i nderuar e respektuar në qytete të ndryshme. Në vitin 1954 ka marrë titullin "Mjeshtër Sporti". Më vonë, në vitin 1992-1993, atij iu dha titulli "Mjeshtër i Merituar i Sportit". Në vitin 2010, nga Bashkia e Qyteti të Shkodrës iu dha titulli "Legjenda e notit shkodran". Këta tituj pse mos të themi që i ka merituar me punë dhe sakrifica të mëdha. Duke ndjekur rrugën e tij ai i dha notit shqiptar jetë, dashuri, respekt dhe mirënjohje.

Nga Bashkim Aliraj, "Trajner i Merituar"

________________

Historia e notit shkodran ndër vite


Gara e parë e notit mendohet të jetë ajo e zhvilluar në vitin 1920 në Shirokë në disiplinën e 100 metrave në të cilën morën pjesë 15 notarë. Ky vit konsiderohet edhe si fillimi i këtij sporti në Shkodër. Më pas për ta vërtetuar rëndësinë e këtij sporti tek shoqëritë që ekzistonin në atë kohë konstatohet se organizimi i garave të notit është edhe në statutin e shoqërisë "Djelmënia shkodrane" në vitin 1924. Edhe shoqëritë e tjera kishin në programin e tyre notin. Këtë gjë kishte në program edhe shoqëria "Bashkimi Sportiv Shkodran", e cila do krijohej në vitin 1930. Ajo do të zhvillonte kampionate lokale në mes anëtarëve, madje anëtarët e saj do merrnin pjesë edhe në kampionatin kombëtar të zhvilluar në Durrës në vitin 1931. Po ashtu edhe në kampionatin e vitit 1934, aty ku veçohen rezultatet e arritura nga Lin Shestani, që zë vende të para në disa disiplina. Me shkrirjen e "Bashkimit Sportiv Shkodran" në vitin 1934 dhe formimin sërish të shoqërisë "Vllaznia", edhe ajo do ta ketë në programin e saj notin. Një nga drejtuesit e kësaj shoqërie që merrej me notin ishte mësuesi Rustem Lopçi. Në garat e vitit 1935 u dalluan notarë të tjerë si Hamdi Nurja, Ndoc Cuku, Rexhep Bërdica, Vlash Marku, Ndoc Filipi, Vogël Nika etj. Pas çlirimit të vendit noti do vazhdonte të ishte një nga sportet e elitës në klubin Vllaznia. Fakti që Shkodra është e rrethuar nga ujërat në të gjitha anët bënte që amatorët e këtij sporti të ishin të shumtë. Njëkohësisht edhe sportistë kampionë dhe rekordmenë. Sportistë të tillë në vite mund të përmenden Tef, Mark, Zef dhe Rrok Shestani, Selami e Zeqir Ibrahimi, Enver Muriqi, Azem Plisi, Nazmi Cirilami, Fatmir Halili, Smajl Mehja, Ethem Avdia, Ilir Ymeri, Sadi Anadolli, Halim Zaganjori, Tonin Radovani, Kol Shiroka, etj. Pa lënë mënjanë brezin e fundit të notarëve të suksesshëm me Moisi Shestanin dhe Besnik Kronin. Për të kuptuar sesa të suksesshëm kanë qenë notarët shkodranë mjafton të kujtojmë se Selami Ibrahimi, i cili ka thyer plot 107 rekorde gjatë karrierës së tij. Ndërkohë sa i takon sukseseve si ekip, Vllaznia ka arritur të fitojë titullin kampion 6 herë pikërisht në vitet 1958, 1959, 1961, 1963, 1964, 1966. Tek femrat ndërkohë do të spikasin emra të tillë si: Kudrete Kozmaj, Anjeza Shestani, Esma Vorfa, Flutura Shkenza, Anila Egerçi, Mimoza Aliaj, Sabahet e Kudret Meshku, R. Voci e shumë të tjera. Për të mbërritur tek Rovena Marku, e cila ka bërë "ligjin" në pishinat shqiptare prej vitesh duke u shpallur kampione në shumë disiplina, ndërsa ka bërë të sajat edhe shumë rekorde kombëtare.

COMMENTS