Ernest Koliqi - Dikur pranë shimshirvet

ernest koliqi dikur prane shimshirvet
Te ndêjsa guri ndermjet dy shimshirve
në nji mbasdite vere
msa drita ari e diellit
kuqej e mekej n' zêmra drandofillesh,
m'i lshove tekembrâmja duert ndër duer...

I a fale duert e pastra lakmìs s'ime
si nji dhantì qi shpresa mâ krenare
tutesh me m'a premtue.
Gishtat e hollë e t' zbét
vrumulisshin si t' trêmbun
n' shtrëngim të duerve t' mija ledhatare,
ndërsa fytyra
t' ndritte e tretun n' nji ândërr
plot shqetesime,
n' nji muzg me drita e hije
qi t' térte ballin në nji psim hareje.
Ambëlsija mâ e thellë e shpirtit, paja
e hireve t' panjoftuna
qi t' rrjedhin n' gjak u zgjue
e zbriti n' gishta t' tù si shkulm i hovshëm
dhe m' dogj mishin e duerve me i flak' puthjesh.
Dridhej ndrŷ n' heshtje buza e zbéme e jote
e s'levitshin qepallat
mbi sŷ t' rrembyem n' vegime
humnerash dashunore;
n' fytyr' nuk t' kishte mbetë as pika e gjakut:
tânë gjaku i kurmit dh' âmbëlsija e shpirtit
t'u derdhshin n' duert e njoma,
e flitshin gishtat, gishtat flitshin n' heshtje
e m' zbulojshin misteret
e thellësive t' zêmrës
kur hiri i yt mâ i hollë e ka burimin.

Kur mue n' shpìrt m' kapërthen tymnaja e malleve
ngjallet kujtimi i stinës
n' t' cilën dy duer të holla,
n' nji ndêjse guri ndermjet dy shimshirve,
flitshin butsisht ndër duert e mija e m' thojshin
shka u tutte goja t' rrfente.

N' orok, qi m' dàve heshtas,
nuk t' erdha, e sot mbi shtigjet e mërgimit
larg teje edhe larg Shkodre,
dy fish mjerohem.

COMMENTS