Migjeni - Frymzim i pafat » Frymzimi pafat » Migjeni » Migjeni - Frymzim i pafat

Migjeni - Frymzim i pafat

Frymzim' i em i pa-fat,
që vjen e më djeg mu në gjî,
për ke po më flet? Për ke të shkruej?
Përse po më ban që kaq të vuej?
Pse vjen e më djeg mu në gjî,
frymzim' i em i pafat?

Për të gjorët? Për ata që nuk kanë dritë?
O frymzim' i em i ngratë,
leni të dergjen në mjerim.
Njerzit s'duen ma trishtim,
botës s'ia kande atë kangë të thatë,
thot se mjell një farë të idhtë.

Far' e idhtë... far' e idhtë...
- O njerz të bimë nga far' e ambël!
Frigë të mos keni, pse një kangë
mund të ju theri në ndjesi,
të ju kujtojë zêmrën në gjî
në ndërgjegje dhe një dangë...
por jo të ju bajë edhe ma zi.

Frymzim' i em pafat!
Çporru ktej! Nuk të due!
S'i due hovet t'ueja të nalta,
as fluturimet... Nepër balta...
të ditve t'ona të shklas un due
rrokë me njerëzit që rrokë nata.

Të tjera nga Migjeni:

COMMENTS